Francien de Jonge

Francien de Jonge (Den Haag, 1956) maakt beelden in keramiek en brons. Klei en was zijn haar favoriete materialen; voor het geduldwerk van hout en steen voelt ze minder, en daarnaast gebruikt ze graag zwerfhout dat ze langs de Waal en op het strand vindt.

Van huis uit is ze wetenschappelijk onderzoeker, en die drang om te experimenteren neemt ze mee het atelier in. Het plezier zit voor haar vooral in het maken zelf: uitproberen, weggooien, opnieuw beginnen. Het beeld is bijna een bijproduct van dat proces. Ze begon met boetseren in de jaren tachtig in Amsterdam, waar ze toen op een boot woonde.

Haar onderwerpen komen uit de actualiteit, de geschiedenis en het dagelijks leven: van een verbeelding van schrijver Michel Houellebecq en een vluchteling uit kamp Moria tot de gele hesjes en een doodgewone pakketbezorger. Ook dieren keren terug, zoals de wroetende wilde zwijnen van Blubbergeluk en het paard in Manenkus. In opdracht van de oudheidkundige vereniging Arent thoe Boecop en de Elburger Botterstichting vereeuwigde ze drie markante Elburger vissers in brons, een beeld dat in 2025 een plek krijgt aan de haven van Elburg.